Już cienie wpełzają od drzewa w południe.

Powietrze nad ziemią faluje i drga.

Znów zegar zapomniał wydzwonić dwunastą.

Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak.



Czas utknął w pół drogi jak człowiek zmęczony,

W gałęziach z westchnieniem zatrzymał się wiatr.

Tak samo jak wtedy, tak samo jak wtedy ...

Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak.



[-murmurando-]



Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak.



Iskrami rumianku dopala się trawa,

A we mnie wspomnienie nie gaśnie, lecz trwa.

I wracam, unosząc Twój obraz w pamięci.

Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak.



[-murmurando-]



Jest wszystko tak samo, a jednak nie tak.



Kim mógłbym być

Bez Twoich kłamstw:

Kimś takim co

Jest zawsze sam.



Kim mógłbym być (mógłbym być)

Gdyby nie Ty

I nie to, (i nie to)

Co mówisz mi:



Że jestem śmieszny dość,

Zgubiony w świecie,

Ale przecież lepszy,

Niż chcę się przyznać.



To nie jest tak, (nie jest tak)

Lecz nie wiem sam,

Co robiłbym (robiłbym)

Bez Twoich kłamstw:



Że jestem inny, lecz

Sam o tym ni wiem 

I że Ciebie, Ciebie

Kocham naprawdę.



To nie jest tak, (nie jest tak)

Lecz nie wiem sam,

Co robiłbym (robiłbym)

Bez Twoich kłamstw.