Kim mógłbym być

Bez Twoich kłamstw:

Kimś takim co

Jest zawsze sam.



Kim mógłbym być (mógłbym być)

Gdyby nie Ty

I nie to, (i nie to)

Co mówisz mi:



Że jestem śmieszny dość,

Zgubiony w świecie,

Ale przecież lepszy,

Niż chcę się przyznać.



To nie jest tak, (nie jest tak)

Lecz nie wiem sam,

Co robiłbym (robiłbym)

Bez Twoich kłamstw:



Że jestem inny, lecz

Sam o tym ni wiem 

I że Ciebie, Ciebie

Kocham naprawdę.



To nie jest tak, (nie jest tak)

Lecz nie wiem sam,

Co robiłbym (robiłbym)

Bez Twoich kłamstw.



Uśmiech jej coś w sobie ma ...

Chociaż nieuchwytny tak,

Lecz on właśnie urzekł mnie.

Chociaż ją z widzenia znam

I jej twarz w pamięci mam,

To tak mało o niej wiem.



A ona, a ona nie mówi nic.

Jej uśmiech, ten uśmiech -

Czy ze mnie drwi?



Uśmiech, w którym trwa od lat,

Fascynuje cały świat,

Bo cóż kryje uśmiech ten?

Smutek, nudę, może fałsz,

Żal do minionego dnia -

Któż odpowiedź na to da?



A ona, a ona nie mówi nic.

Jej uśmiech, ten uśmiech -

Czy ze mnie drwi?



Dużo starsza jest, to fakt -

O niecałe pięćset lat,

Lecz cóż dla mnie znaczy to?

W Luwrze wisieć trudno tak,

Może więc doczekam dnia,

Że wyjść zechce ze swych ram?



A ona, a ona nie mówi nic.

Jej uśmiech, ten uśmiech -	 *4

Czy ze mnie drwi?