Dwóch takich jak my trzej

Poszukać tylko chciej

I z każdej doli złej

Się śmiej. Ye-ye!

Trzech takich jak nas dwóch

I jeszcze jeden zuch -

Zrobimy taki ruch,

Że hej! Ye-ye!



Lecz nigdzie w świecie

Nie znajdziecie,

takiego co dorówna mnie.

Ta reszta niezła, lecz

W tym cała rzecz,

Że tylko ja liczę się!



A my to niby co:

Mogiła? Szmira? Dno?

Czy nam talentu kto

Dał mniej?



A ja to co? To pies?

Jedynie chyba rytm

W piosence ważny jest!

O, ye!



Ja tutaj wtrącę,

Że ten koncert

Niewiele szans by dzisiaj miał.

Bez mego tu entree - 

Górnego "c"

Publika nie wpadnie w szał!



Tych trzech i tamtych dwóch

I jeszcze jeden zuch -

Zrobimy taki ruch,

Że hej! Ye-ye!

Nie jeden, dwa czy trzej -

Nas wszystkich słuchać chciej

I z każdej doli złej

Się śmiej! Się śmiej! 





Tężeje w mroku śródmiejski mur,

Nad głową powódź skłębionych chmur.

Skończona podróż do kresu dnia.

Zamiera miasta wieczorny psalm.



Odejść białą zamiecią świateł.

Odejść drogą wschodzących gwiazd.

Odejść spojrzeń najdalszych śladem.

Odejść, odejść, gdzie porwie wiatr.



[-instrum.-]



Odejść krzykiem szalonych myśli.

Odejść nagłą czerwienią wzgórz.

Odejść burzą wiosennych liści.

Odejść, odejść, nie wrócić już.



Asfaltem jezdni okryta noc.

Kontury cieni zakreśla wzrok.

Zamknięte okna, zamknięte drzwi.

Nikt się nie śmieje, nie płacze nikt.