Spłoszony ptak, spłoszony dzień,

Grudniowy szron na szkle.

Podchodzi noc pod ciepłą sień

I śniegiem w oczy dmie.



Opada w dół zawiei ćma,

W zamknięte bije drzwi,

A w dali dzwon - kolęda gra

I konie krzeszą skry.



Hej, kolędo, leć!

Hej, kolędo, leć!

Leć nad światem ośnieżonym,

Syp iskrami z gwiazd.



Hej, kolędo, leć!

Hej, kolędo, leć!

Obudź serca, otwórz domy,

Popatrz ludziom w twarz.



Już tańczy noc, trzaskają drwa,

Przy stole miejsca dość.

Nie tylko dziś - każdego dnia

Wejdź, gościu! Przy mnie siądź!



Hej, kolędo, leć!

Hej, kolędo, leć!

Leć nad światem ośnieżonym,

Syp iskrami z gwiazd.



Hej, kolędo, leć!

Hej, kolędo, leć!

Obudź serca, otwórz domy,

Popatrz ludziom w twarz.



Spotkania rąk w półmroku świec,

Dzień dawno padł bez tchu.

Tak rodzi się serdeczność serc,

Pogoda jasnych słów.



Hej, kolędo, leć!

Hej, kolędo, leć!

Leć nad światem ośnieżonym,

Syp iskrami z gwiazd.



Hej, kolędo, leć!

Hej, kolędo, leć!

Obudź serca, otwórz domy,

Popatrz ludziom w twarz.



Tężeje w mroku śródmiejski mur,

Nad głową powódź skłębionych chmur.

Skończona podróż do kresu dnia.

Zamiera miasta wieczorny psalm.



Odejść białą zamiecią świateł.

Odejść drogą wschodzących gwiazd.

Odejść spojrzeń najdalszych śladem.

Odejść, odejść, gdzie porwie wiatr.



[-instrum.-]



Odejść krzykiem szalonych myśli.

Odejść nagłą czerwienią wzgórz.

Odejść burzą wiosennych liści.

Odejść, odejść, nie wrócić już.



Asfaltem jezdni okryta noc.

Kontury cieni zakreśla wzrok.

Zamknięte okna, zamknięte drzwi.

Nikt się nie śmieje, nie płacze nikt.