Wiem, że lubisz, gdy się gniewam,

Kiedy jestem zły.

Chcesz, bym mówił o czym marzę,

Jakie miewam sny.



Niech każdy wie,

Że muszę słuchać Cię,

Bo w każdy dzień

Zadręczasz mnie.



Gdy za dużo do mnie mówisz -

Wolę już być sam,

Ale wtedy nieraz czuję,

Że mi Ciebie brak.



Gdy gniewam się,

To tak już z Tobą jest,

Nie mogę sam zrozumieć,

Wytłumacz mi:

Wystarczy jedno słowo -

Już jestem zły.

Ty lubisz, gdy się gniewam,

Ja wcale nie,

Więc lepiej żyjmy w zgodzie,

Kochajmy się!



Tak upłynął czas i nikt już

Się nie gniewa z nas.



Gdy będziesz zły,

Zaśpiewaj tak jak my -

Na pewno to

Pomoże ci.

Lubisz mnie.



Tężeje w mroku śródmiejski mur,

Nad głową powódź skłębionych chmur.

Skończona podróż do kresu dnia.

Zamiera miasta wieczorny psalm.



Odejść białą zamiecią świateł.

Odejść drogą wschodzących gwiazd.

Odejść spojrzeń najdalszych śladem.

Odejść, odejść, gdzie porwie wiatr.



[-instrum.-]



Odejść krzykiem szalonych myśli.

Odejść nagłą czerwienią wzgórz.

Odejść burzą wiosennych liści.

Odejść, odejść, nie wrócić już.



Asfaltem jezdni okryta noc.

Kontury cieni zakreśla wzrok.

Zamknięte okna, zamknięte drzwi.

Nikt się nie śmieje, nie płacze nikt.