Moja droga wiodła mnie do Ciebie.

Moja droga, wierna tak jak nikt,

Moknie w deszcz, od słońca lśni.

Wiodła tam, gdzie byłaś Ty.



Moja droga wiodła mnie do Ciebie

Poprzez łąki, poprzez dziki bór,

Pośród rzek i pośród wzgórz,

Tam, gdzie iść nie można już.



Po co iść przez tyle gór i rzek,

Kiedy już nie czekasz mnie?



Moja droga wiodła mnie do Ciebie.

Moja droga - to mój wierny druh.

Ze mną szła wśród rzek i wzgórz,

Tam, gdzie nikt nie czeka już.



Moja droga wiodła mnie do Ciebie.

Moja droga - to mój wierny druh.

Ze mną szła wśród rzek i wzgórz,

Tam, gdzie nikt nie czeka już.   /bis



Szum drzew taki sam,

Krzyk mew taki sam...

Ten sam morza brzeg

Znaczą ślady stóp.



Lecz czas nie ten sam

I świat stracił blask

I wiatr śpiewa nam

Nie tym samym już.



Kto winien jest? Co stało się,

Że nie ma o czym mówić dziś?

Kto winien jest, że coś się rwie,

Że trudno tak razem iść?



Że głos obco brzmi,

Że wzrok zimny już

I że usta dziś nie szukają ust?



Kto zabrał nam nasz wspólny śmiech

I radość rąk, splecionych rąk.

Kto winien jest: czy ty czy ja,

Czyj liczy się dzisiaj błąd?



Szum drzew taki sam,

Krzyk mew taki sam...

Lecz wiatr śpiewa nam

Nie tym samym już...