Hej, kolęda, kolęda!

Hej, kolęda, kolęda!



Mości godpodarzu,

Domowy szafrarzu,

Nie bądź tak ospały,

Każ nam dać gorzały

Dobrej, z alembika,

I do niej piernika.

Hej, kolęda, kolęda!



Jendyk do podlewy,

Panie miłościwy!

I to czarne prosię -

Pomieści i to się!

Każ upiec pieczonki -

Weżmiem do kieszonki.

Hej, kolęda, kolęda!



Mości gospodarzu,

Domowy szafrarzu,

Każ dać bufet wina,

Bo w brzuchu ruina.

Dla większej ofiary

Daj dobrej gorzały.

Hej, kolęda, kolęda!



Mościa gospodyni,

Domowa mistrzyni,

Okaż swoją łaskę:

Każ dać masła faskę.

Jeżeliś nie sknera

Daj i kopę sera.

Hej, kolęda, kolęda!



Mościa gospodyni,

Domowa mistrzyni,

Okaż swoją łaskę:

Każ upiec kiełbaskę,

Którą, kiedy zjemy,

To podziękujemy.

Hej, kolęda, kolęda!    /*4



Szum drzew taki sam,

Krzyk mew taki sam...

Ten sam morza brzeg

Znaczą ślady stóp.



Lecz czas nie ten sam

I świat stracił blask

I wiatr śpiewa nam

Nie tym samym już.



Kto winien jest? Co stało się,

Że nie ma o czym mówić dziś?

Kto winien jest, że coś się rwie,

Że trudno tak razem iść?



Że głos obco brzmi,

Że wzrok zimny już

I że usta dziś nie szukają ust?



Kto zabrał nam nasz wspólny śmiech

I radość rąk, splecionych rąk.

Kto winien jest: czy ty czy ja,

Czyj liczy się dzisiaj błąd?



Szum drzew taki sam,

Krzyk mew taki sam...

Lecz wiatr śpiewa nam

Nie tym samym już...