Dokąd pójdziemy drogą pod wiatr,

My z dwudziestego wieku?

Co nam przyniesie wolny nasz świat,

Nim zatrzymamy go w biegu? ...



Jakie nadzieje spełni nam czas,

Rwący nawałą zdarzeń,

Zanim zapłoną ogniem złych gwiazd

Domy i pola nasze? ...



Komu będziemy mogli, jak dziś,

Sercem i myślą wierzyć,

Jeśli rozbiją okna i drzwi

Kolby najemnych żołnierzy? ...



Dokąd pójdziemy drogą pod wiatr,

My z dwudziestego wieku?

Kto nam pomoże znaleźć gdzieś ślad

Uczuć człowieka w człowieku?



Szum drzew taki sam,

Krzyk mew taki sam...

Ten sam morza brzeg

Znaczą ślady stóp.



Lecz czas nie ten sam

I świat stracił blask

I wiatr śpiewa nam

Nie tym samym już.



Kto winien jest? Co stało się,

Że nie ma o czym mówić dziś?

Kto winien jest, że coś się rwie,

Że trudno tak razem iść?



Że głos obco brzmi,

Że wzrok zimny już

I że usta dziś nie szukają ust?



Kto zabrał nam nasz wspólny śmiech

I radość rąk, splecionych rąk.

Kto winien jest: czy ty czy ja,

Czyj liczy się dzisiaj błąd?



Szum drzew taki sam,

Krzyk mew taki sam...

Lecz wiatr śpiewa nam

Nie tym samym już...