Gdy idę do szkoły,

Gdy wracam z kina,

Zawsze obok

Przechodzi dziewczyna.

Nie wiem, skąd wraca

I dokąd idzie,

Wiem jednak, że

Chciałbym powiedzieć jej:



Podobasz mi się bardzo,

Jak wiosenny kwiat.

Podobasz mi się bardzo,

Jak latem słońca blask.

Podobasz mi się bardzo,

Jak na jesieni wrzos.

Podobasz mi się bardzo,

Jak księżycowa noc.



Gdy idę do szkoły,

Gdy wracam z kina,

Zawsze obok

Przechodzi dziewczyna.

Gdy ją spytałem,

Czy mnie polubi,

Czy szansę mam -

Ona odrzekła tak:



Podobasz mi się bardzo,

Jak na nosie pieg.

Podobasz mi się bardzo,

Jak zeszłoroczny śnieg.

Podobasz mi się bardzo,

Jak w zeszycie kleks.

Podobasz mi się bardzo.

Jak bardzo - teraz wiesz



Szum drzew taki sam,

Krzyk mew taki sam...

Ten sam morza brzeg

Znaczą ślady stóp.



Lecz czas nie ten sam

I świat stracił blask

I wiatr śpiewa nam

Nie tym samym już.



Kto winien jest? Co stało się,

Że nie ma o czym mówić dziś?

Kto winien jest, że coś się rwie,

Że trudno tak razem iść?



Że głos obco brzmi,

Że wzrok zimny już

I że usta dziś nie szukają ust?



Kto zabrał nam nasz wspólny śmiech

I radość rąk, splecionych rąk.

Kto winien jest: czy ty czy ja,

Czyj liczy się dzisiaj błąd?



Szum drzew taki sam,

Krzyk mew taki sam...

Lecz wiatr śpiewa nam

Nie tym samym już...